کنترل خشم در کودکان

کنترل خشم در کودکان

توسط روانشناسیدر 26 دسامبر 2020

تمامی پدر و مادرها سواد زندگی؛ تربیت فرزندان و با راهکارهای کنترل خشم در کودکان آشنایند. وقتی دختر یا پسر خردسال شما پا بر زمین می‌کوبد، داد و قال راه می اندازد، دستش را می کشد، خودش را روی زمین پهن می‌کند و هرچه دم دستش بیاید را پرت می‌کند.

در این رفتارها فارغ از موضوع آن، با فوران آتش فشانی از خشم روبرو می شویم که ممکن است حتی ما را وحشت زده کند یا پس از تکرار به صورت عادتی ناپسند تثبیت شود.

خشم کودکان

طبق تعریف جالب دانشگاه مینه سوتا، خشم، جرقه‌هایی آتشین در مغز است که به دنبال احساسات ناخوشایند و به عنوان پاسخ دفاعی آنی در ما بروز می‌کند.

متخصصین عصب شناسی دانشگاه هاروارد معتقدند خشم طی میلیون ها سال روند تکاملی ظرفیت مغز برای پذیرش خشم افزایش یافته و حالا دیگر تبدیل به بخشی جدایی ناپذیر در ارتباطات نورونی در مغز انسان ها شده است.

خشم جزئی از غریزه ما برای مقابله با تهدیدات، رقابت برای دست یابی به منابع و همچنین اجرای هنجارهای اجتماعی را شکل می دهد. دقیقا به همین علت است که ابراز ناگهانی خشم در رده سنی کودکان بیش از بزرگسالان رخ می دهد.

بچه های خردسال به منظور رویارویی با تهدیدات مختلف که البته بسیاری از آنها از منظر بزرگسالی جدی نیستند، مثل خشم بر سر تصاحب عروسک؛ خود را نیازمند استفاده از یک مکانیسم دفاعی ذاتی می بینند.

همه ما طی روز دائما در حال تجزیه و تحلیل و به اصطلاح سبک و سنگین کردن توقعات خود از رویدادهایی هستیم که تمایل داریم بر اساس انتظارمان پیش بروند.

حال اگر به هر دلیلی واقعیت وقایع با پیش بینی ما همخوانی نیابد ما خشمگین می شویم؛ همزمان منطقه ای کوچک در مغز به نام آمیگدال در درک احساسات، پاسخ دهی به آنها و تعدیل درد نقش دارد تحریک و فعال می شود.

اگر شما نيز يك بار ديگر بتوانيد به دوران خردسالي خود بازگرديد و تمام وقايع آن را با شعور و خودآگاهي كنوني پشت سر بگذاريد، قطعا تجربه اي هيجان انگيز برايتان خواهد بود. تنها در اين صورت است كه بزرگسالان قادر به درك عواطف عجيب و غريب كودكان و هيجانات آني آنها مي شوند.

در این درس پس از شناخت مکانیزم خشم (عصبانیت و ناراحتی) در بچه ها با چند راهکار و بازی آشنا می شویم که به ما در کنترل خشم کودکان کمک می کند.

چرا خردسالان به سرعت خشمگين می‌شوند؟

خردسالان مانند افراد بالغ هنوز به چهارچوب هاي ذهني توسعه يافته از نحوه عملكرد اجزاي مهم در زندگي مجهز نيستند و از این رو ديد درستي نسبت به سطح انتظارات خود از اطرافيان ندارند. به همين دليل ممكن است در بسياري از موقعيت ها، مديريت رفتارها و تصميمات هرچند ساده روزمره براي آنها به شدت دشوار باشد.

كودكان اغلب فاقد مهارت هاي زباني كامل و لازم براي گفت و گو در خصوص مسائلي هستند كه از نظرشان اهميت بالايي دارد.
از این دو مي توان نتيجه گرفت كه خشم در كودكان معمولا تركيبي از دو احساس عصبانيت و ناراحتي است

ما والدین غالباً رفتارهاي خشمگينانه فرزندان خردسال خود را برنمی تابیم و عادی در نظر نمی گیریم. ما آن را در قالب ترس و وحشت مطلق آنها از يك رويداد مشخص تعريف مي كنیم.

يافته هاي علمي نشان مي دهند عصبانيت كودكان نه تنها عجيب نيست بلكه واكنشي طبيعي است. متخصصين دانشگاه بریتیش کلمبیا بر اين باوراند كه تغييرات خلق و خو در كودكان كم سن و سال به ويژه عصبانيت هاي سريع و شديد، جزئي از چرخه رشد طبیعی آنها است.

این روانشناسان توصیه می کنند كه والدين بايد در مرحله نخست وضعيت فرزند خود را درك كرده و سعي كنند ريشه هاي بروز خشم را شناسايي كنند.

آنها در اقدامي ديگر كه تاكنون سابقه پژوهشي نداشته است با تجزيه و تحليل “اصوات اوقات تلخي هاي بيش از هزار كودك دریافتند که خشم در كودكان تركيبي از دو مدل صوت بوده است:

1- عصبانيت شامل داد، فرياد و يا پرتاب وسايل مختلف

2- ناراحتي شامل گريه كردن و كشيدن خود روي زمين.

باید بدانیم که ناراحتي همانند پس زمينه‌ای هميشگي در خشم كودكانه وجود دارد و عمل مي كند اما عصبانيت معمولا به شکل ” قله و به دنبال آن مرحله فرو نشست” بروز می‌کند.

روش های کنترل خشم در کودکان

به خودتان مسلط باشید:

در مواقع عصبانیتِ فرزندتان، آرام باشید زیرا آرامش شما به آرام کردن او کمک می کند و او از شما می آموزد که احساس های منفی خود را کنترل کند . هیچ گاه در مواقع عصبانیت کودک صدا خود را بالا نبرید و او را تنبیه فیزیکی نکنید.

سریع وارد عمل شوید:

برای اینکه فرزند شما متوجه عواقب منفی رفتار خود شود و متوجه شود رفتارش غیر قابل قبول است، سریع وارد عمل شده و او را از آن محیط دور کنید تا بتواند آرام شود.

کودک را بازخواست نکنید:

کودک را بازخواست نکنید به جای پرسیدن این که «بگو چی شد؟ چرا باز دعوا کردی؟» می توانید نفس عمیقی بکشید و بگویید:«من آروم شدم، تو هم آرومی؟ می تونی بگی چه احساسی داشتی؟».

دایره لغات او در مورد احساسات را گسترش دهید:

بسیاری از کودکان خشم خود را از طریق ضربه زدن، فریاد زدن، آسیب رساندن، جویدن لب ها و غیره نشان می دهند و نمی دانند که چرا در حال انجام چنین کارهایی هستند. در واقع آن ها نیاز دارند که احساسات خود را در قالب کلمات بیان کنند.

در این قسمت می توان کلماتی مثل عصبانی، خشمگین، ناراحتی، کلافه، ترس، تنش، اضطرب و غیره را به کودک آموزش داد تا او بتواند در چنین شرایطی از آن ها استفاده کند. زمانی که یاد بگیرد با کلمات احساساتش را بیان کند، قطعاً می تواند بهتر راجع به عصبانیت خود صحبت کند.

نکته:به این نکته دقت کنید که در چنین شرایطی ممکن است کودک فریاد بزند که من عصبانی هستم یا تو واقعاً منو دیوونه می کنی.

در چنین شرایطی اصلاً نباید واکنش تندی داشته باشید. این دقیقا همان چیزی است که کودک باید انجام دهد و جزء رفتارهای سالم محسوب می شود زیرا توانسته است احساساتش را بدون آسیب زدن به خود در قالب کلمات بیان کند.

از حرف زدن با خود استفاده کنید:

یک پیام مثبت و ساده ارسال کنید که بتواند در شرایط استرس زا به خودش بگوید. مثلاً آروم باش، خشم خودت را کنترل کن ، تو از پسش برمی آیی. پس می تواند این عبارات را هنگام عصبانیت برای خودش یادآوری کند و به آرامش برسد.

عصبانیت خود را به بخش های کوچک تقسیم کنید:.

به کودک خود بگویید که در مورد چیزهایی که ناراحتش می کند، داخل یک برگ بنویسد. سپس آن را پاره کند و بیرون بیندازد. انگار که خشم و عصبانیتش را دور انداخته است و همچنین می تواند تصویر سازی کند و ببیند که چه چیزهایی ناراحتش می کند و آن ها را کنار بگذارد و کاغذ را مچاله کند.

نقاشی کشیدن:

بعضی از کودکان با نقاشی کشیدن آرام می شوند. پس بهتر است که مداد شمعی، ماژیک و هر چیزی را که لازم است در اختیار او قرار دهید تا بتواند عصبانیتش را با نقاشی تخلیه کند.

به یک مکان آرام بروید:

از کودکتان بخواهید به جایی برود که می تواند کنترل خشم خودش را داشته باشد. مثلاً به او کتاب، موسیقی و نوشتن پیشنهاد دهید تا بتواند احساس آرامش را پیدا کند.

به او آموزش دهید که متوقف شود و تنفس داشته باشد:

به کودک خود نشان دهید که به آرامی تا شماره پنج عمل دم را انجام دهد و سپس تا شماره دو صبر کند و به آرامی نفس خود را بیرون بدهد. انجام دادن این روش به مدت چند بار می تواند استرس و عصبانیت او را کاهش دهد.

کمک کنید خودش را تخلیه کند:

ضربه زدن به بالشت، پرتاب کردن توپ سبک، مشت زدن به یک کیف، فشار دادن یک چیز نرم به کودک کمک می کند که خشم و عصبانیت خود را بیرون بریزد اما باید راه های موثر را برای تخلیه خشم به او آموزش دهید.

این استراتژی می تواند به آرام شدن کودک کمک کند البته مراقب باشید که این کار خطرناک نباشد و اگر برای کودکتان موثر است، آن را به کار بگیرید. با تمام این ها باید به کودک خود آموزش دهید که هنگام عصبانیت نباید به هیچ چیز در اطرافش آسیب وارد کند.

منبع:

https://namnak.com/%D8%AE%D8%B4%D9%85-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-.p61896

http://savadezendegi.com/fa/news/471/3-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%88-%DA%86%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AA%D8%B1%D9%84-%D8%AE%D8%B4%D9%85-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86

دیدگاه خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *